Caravaggio obrazy — reprodukcje na płótnie

Rzym — od martwych natur do wielkich zamówień

Po przyjeździe do Rzymu Caravaggio pracował w pracowni Giuseppe Cesariego, malując głównie kwiaty i owoce — tę umiejętność widać później w Kosz z owocami (1600). Z tego czasu pochodzi Chory Bachus (1595), autoportret namalowany w czasie choroby. Powstały wtedy także Ekstaza św. Franciszka (1594), jego pierwsze znane przedstawienie religijne, i Grający w karty (1596) — obraz, który kupił kardynał Francesco Maria del Monte. Dzięki temu Caravaggio zyskał mecenasa i pierwsze większe zamówienia. Pod opieką kardynała powstał Narcyz (1597), a w kolejnych latach Bachus (1598), Głowa Meduzy (1598) namalowana na drewnianej tarczy, Marta i Maria Magdalena (1598) i Portret Maffea Barberiniego (1598) — portret późniejszego papieża Urbana VIII.

W 1599 roku, dzięki wpływom del Montego, dostał zlecenie na kaplicę Contarellich w kościele św. Ludwika Króla Francji: Powołanie świętego Mateusza, Męczeństwo św. Mateusza (1600) i ołtarzowy Święty Mateusz i anioł (1602). Dla kaplicy Cerasi w Santa Maria del Popolo namalował Ukrzyżowanie świętego Piotra (1600) i Nawrócenie w drodze do Damaszku (1600); ten drugi obraz krytykowano za to, że zamiast twarzy świętego eksponuje zad konia. Dla markiza Vincenza Giustinianiego powstały Amor Zwycięski (1601) i Niewierny Tomasz (1601), którego w XVII wieku kopiowano tak często, że zachowały się 22 kopie z epoki. Z rzymskich lat pochodzą też Złożenie do grobu (1600), Śmierć Marii (1603) dla karmelitów bosych, Madonna di Loreto (1605) i Św. Hieronim piszący (1606). W tym okresie powstały również Ofiarowanie Izaaka (1603) i Wieczerza w Emmaus (1606). Madonna z Dzieciątkiem i św. Anną (1605), zamówiona do ołtarza w bazylice św. Piotra, została źle przyjęta i szybko zdjęta — kupił ją kardynał Scipione Borghese.

Ucieczka — Neapol, Malta, Sycylia

29 maja 1606 roku Caravaggio zabił, prawdopodobnie nieumyślnie, Ranuccia Tomassoniego. Wyjęty spod prawa uciekł do Neapolu, gdzie stał się najsławniejszym malarzem miasta. Powstała tam Madonna Różańcowa (1607), a w neapolitańskim Museo di Capodimonte wisi Biczowanie Chrystusa (1607). Po kilku miesiącach wyjechał na Maltę; wielki mistrz joannitów Alof de Wignacourt zamówił u niego Ścięcie św. Jana Chrzciciela (1608), a w Valletcie wisi też Święty Hieronim (1607). Z Malty malarz uciekł na Sycylię, gdzie wędrował przez Syrakuzy i Mesynę — w muzeum w Mesynie wisi dziś Wskrzeszenie Łazarza (1609). Do ostatnich prac należy Zwiastowanie (1609), namalowane na Malcie lub w Neapolu. Latem 1610 roku nadeszło z Rzymu ułaskawienie, lecz Caravaggio w drodze do miasta zmarł.