Klimt obrazy — reprodukcje na płótnie

Kobiety, mity i alegorie

Wiele obrazów Klimta przedstawia kobiety. Pallas Atena (1898), mitologiczna bogini mądrości i wojny, uchodzi za najwcześniejszy przykład złotej fazy artysty. Judyta I (1901) pokazuje biblijną Judytę w złotym naszyjniku, z głową Holofernesa przy dolnym brzegu obrazu; tytuł „Judith und Holofernes” widnieje na złoconej ramie. Portret Adele Bloch-Bauer I (1907), nazywany Złotą Adelą, to jedno z najważniejszych dzieł secesji wiedeńskiej, namalowane z dodatkiem srebra i płatkowego złota. Danae (1907) pokazuje mitologiczną córkę króla Argos, na którą spada złoty deszcz — postać, w jakiej przybywa do niej Zeus; zwinięte w kłębek ciało i unoszące się rude włosy zamknięte są w geometrycznej kompozycji. Dziewica (1913), wielkie płótno 190 × 200 cm, to grupa symbolicznie splecionych ze sobą kobiet. Dama z wachlarzem (1917) w chwili śmierci artysty w lutym 1918 roku wciąż stała na sztalugach w jego pracowni; w 2023 roku sprzedano ją na aukcji Sotheby’s za 85,3 mln funtów, co było wtedy rekordem dla dzieł Klimta. W 2025 roku pobił go Portret Elisabeth Lederer (1914), sprzedany za 236,4 mln dolarów.

Klimt malował też portrety bliskich i zamożnych wiedeńczyków. Portret Emilie Flöge (1902) przedstawia Emilie Flöge, przyjaciółkę malarza, projektantkę mody, w naturalnej wielkości. Mäda Primavesi (1912) to portret dziewczynki w jasnej sukience na tle kwiecistego dywanu. Portretem jest też Portret Fritzy Riedler (1906). Portret Amalie Zuckerkandl (1917) pozostał niedokończony: suknię zaznaczają tylko szkicowe linie. Pod warstwą farby Portret damy (1916) analiza rentgenowska wykazała wcześniejszy, zaginiony portret młodej kobiety w kapeluszu. Węże wodne II (1907), kontynuacja „Węży wodnych I”, w czasie wojny zrabowali naziści, a w 2013 roku sprzedano go za rekordową cenę.

Klimt wracał do tematu ciąży i przemijania: Nadzieja I (1903) przedstawia nagą, ciężarną kobietę, za którą czają się postacie przypominające śmierć, a Nadzieja II (1907) — ciężarną kobietę z zamkniętymi oczami, pierwotnie zatytułowaną „Wizja”. Z kobiecych postaci znane są też Złote rybki (1902), Tancerka (1916) i Niemowlę (1917).

Klimt malował też wielkie alegorie. Trzy okresy życia kobiety (1905) zestawia dziecko, młodą matkę i starą kobietę. Śmierć i życie, płótno o wymiarach 180 × 200 cm, zestawia personifikację śmierci z grupą ludzi symbolizujących różne etapy życia. Drzewo życia (1910) to projekt kartonu do fryzu w jadalni Pałacu Stocleta w Brukseli — spiralne gałęzie drzewa rozchodzą się po całej kompozycji.

Pejzaże — kwadratowe płótna

Latem Klimt wyjeżdżał nad jezioro Attersee i malował pejzaże na kwadratowych płótnach, wypełnionych gęstym listowiem i kwiatami. Należą do nich Grusza (1903), Krzewy róż pod drzewami (1905), Ogród wiejski ze słonecznikami (1906), Słonecznik (1907) z pojedynczym wysokim słonecznikiem, Zamek nad wodą (1908) z zamkiem Kammer widzianym od strony jeziora i Jabłoń II (1916).