Monet obrazy — reprodukcje na płótnie
Claude Monet był jednym z twórców impresjonizmu — cały kierunek wziął nazwę od jego obrazu Impresja, wschód słońca. Malował światło: to samo miejsce o różnych porach dnia, ogród w Giverny, staw z nenufarami. Mamy 36 jego dzieł, każde drukujemy na płótnie na zamówienie i naciągamy na sosnowy blejtram.
- 1840–1926
- impresjonizm
- 36 reprodukcji
- od 120 zł
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Reprodukcje
Kim był Claude Monet
Claude Monet urodził się 14 listopada 1840 roku w Paryżu i zmarł 5 grudnia 1926 roku w Giverny. Należał do twórców i czołowych przedstawicieli impresjonizmu. W 1870 roku poślubił Camille Doncieux, która pozowała mu m.in. do Kobiet w ogrodzie i Kobiety z parasolką. Pod koniec 1871 roku zamieszkał w Argenteuil pod Paryżem, a od 1883 roku — w Giverny, gdzie urządził ogród. W 1901 roku dostał pozwolenie na zmianę biegu rzeki Ru i powiększył staw, w którym hodował swoje ulubione nenufary. Ogród i staw malował potem do końca życia.
Najsłynniejsze obrazy Moneta
Impresja, wschód słońca 1872Widok portu w Le Havre. Pokazany w 1874 roku na wystawie w pracowni fotografa Nadara nadał nazwę całemu kierunkowi — impresjonizmowi.
NenufaryCykl około 250 obrazów stawu w ogrodzie w Giverny, malowany od lat 90. XIX wieku aż do 1926 roku.
Kobieta z parasolką 1875Żona malarza z synem, namalowani w 1875 roku.
Malarz światła i serii
Monet chciał uchwycić, jak zmienia się wygląd tego samego miejsca w zależności od pory dnia, roku i pogody. Dlatego malował serie jednego motywu: stogi, topole, katedrę w Rouen, widoki Londynu i Wenecji, nenufary. Z cyklu stogów pochodzą Stogi siana, koniec lata (1891) i Stogi siana, efekt śniegu (1891). Most japoński (1899) pokazuje mostek w ogrodzie w Giverny. Do serii należą też Étretat, wzburzone morze (1883) z klifami w Étretat i Dworzec Saint-Lazare, przyjazd pociągu z Normandii (1877) z dworcem Saint-Lazare. Podczas jedynej wizyty w Wenecji powstały San Giorgio Maggiore o zmierzchu (1908), Canal Grande (1908) i Pałac Dożów widziany z San Giorgio Maggiore (1908). Łódka na rzece Epte (1890) namalował nad rzeką Epte. Katedra w Rouen (1894) z zachodnią fasadą w pełnym słońcu należy do serii ponad 30 widoków tej samej katedry, malowanych o różnych porach dnia. Na obrazie La Grenouillère (1869) artysta skupił się na refleksach światła na wodzie, a postacie sprowadził do plam koloru. Popularne kąpielisko nad Sekwaną niedaleko Bougival malował w kilku wersjach — w tym samym czasie podobne sceny malował tam Renoir. W Argenteuil i okolicach powstały Regaty w Argenteuil (1872), Wiosna (1872), Maki (1873) z polem maków, Most kolejowy w Argenteuil (1874) i Śnieg w Argenteuil (1875); Paryż pokazują Bulwar Kapucynów (1873) i Ulica Montorgueil (1878), a z tego samego roku pochodzą Chryzantemy (1878). Później, a Kobieta z parasolką zwrócona w lewo (1886) to postać z parasolką na wzgórzu.
Wczesne obrazy Moneta
W 1866 roku Monet przygotowywał wielkie płótno w odpowiedzi na obraz Édouarda Maneta — Śniadanie na trawie (1866) z Moskwy to mniejsza, pełna wersja tej kompozycji; wielkie płótno, zniszczone przez wilgoć, malarz pociął, a dwa fragmenty są dziś w Musée d’Orsay. Kobiety w ogrodzie (1866) zalicza się do obrazów, od których zaczyna się epoka impresjonizmu. Monet malował je w plenerze, korzystając z wykopanego w ziemi rowu, żeby jak najwierniej oddać grę światła i cienia wśród drzew. Jury paryskiego Salonu obraz odrzuciło, zarzucając mu brak relacji między postaciami. Dobrze przyjęto natomiast Kobieta w zielonej sukni (1866), portret przyszłej żony malarza. Rok później powstał Taras nad morzem w Sainte-Adresse (1867) — ogród w Sainte-Adresse, w którym siedzą ciotka artysty z białą parasolką i jego ojciec. Monet namalował go w wieku 26 lat, a dwanaście lat później pokazał na czwartej wystawie impresjonistów. W tym samym miejscu powstały też Dama w ogrodzie (1867) oraz para Plaża w Sainte-Adresse (1867) i Regaty w Sainte-Adresse (1867). Sroka (1868), największy zimowy pejzaż Moneta, Salon odrzucił w 1869 roku. Z tych lat pochodzą też Wóz na zaśnieżonej drodze (1867), Czerwona chusta (1868) i Hotel des Roches Noires (1870), a po śmierci żony Monet namalował Camille na łożu śmierci (1879).
Gdzie wiszą oryginały obrazów Moneta
Musée d’Orsay w Paryżu
Kobiety w ogrodzie, Maki, Kobieta z parasolką zwrócona w lewo, Sroka, Stogi siana, koniec lata, Regaty w Argenteuil, Camille na łożu śmierci, Hotel des Roches Noires, Wóz na zaśnieżonej drodze, Most kolejowy w Argenteuil, Ulica Montorgueil
Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku
Taras nad morzem w Sainte-Adresse, La Grenouillère, Regaty w Sainte-Adresse, Pałac Dożów widziany z San Giorgio Maggiore
W polskich zbiorach jest tylko jeden obraz Moneta — „Plaża w Pourville”, własność Muzeum Narodowego w Poznaniu.
Reprodukcje obrazów Moneta na płótnie
Monet zmarł w 1926 roku, więc jego obrazy należą do domeny publicznej. Każdą reprodukcję drukujemy dopiero po złożeniu zamówienia, na płótnie o gramaturze 260 g/m², i ręcznie naciągamy na blejtram z litego drewna sosnowego. Format dobieramy do proporcji oryginału: Katedra w Rouen jest pionowa, 120 × 80 cm, a Le Bassin Aux Nymphéas (Lilie wodne) z serii lilii wodnych ma kwadratowy format 90 × 90 cm. Pejzaże Moneta dobrze wyglądają w jasnych wnętrzach — w salonie, sypialni i gabinecie. Potrzebujesz innego rozmiaru? Napisz na kontakt@plakatydlafirm.pl, a przygotujemy wycenę.
Najczęstsze pytania
Jaki jest najsłynniejszy obraz Moneta?
Ile obrazów Moneta jest w Polsce?
Czy Monet stracił wzrok?
Jakie obrazy malował Claude Monet?
Ile kosztuje reprodukcja obrazu Moneta?
Zobacz też
Zaktualizowano: 16 września 2026 · Źródła: opisy dzieł w naszym sklepie, pl.wikipedia.org · Ilustracja w nagłówku: Claude Monet na fotografii Nadara, 1899. Domena publiczna, Wikimedia Commons.